PiS i milicja, którą trudno nazwać policją, mszczą się na Czarnym Proteście. Czy PSL orżnie Opozycję?

Trzy lata temu odbył się w Poznaniu Czarny Protest. Po jego zakończeniu kilkuset osobowa grupa przeszła pod siedzibę PiS-u, gdzie doszło do przepychanek z policją. Trzy osoby dostały zarzuty naruszenia nietykalności cielesnej funkcjonariuszy prawa oraz udział w nielegalnym zgromadzeniu, za co grożą im nawet trzy lata więzienia. Również trzech świadków, którzy złożyli zawiadomienia o przekroczeniu uprawnień przez policję, dostało zarzut udziału w nielegalnym zgromadzeniu.

Dzisiaj, o godzinie 9 odbędzie się rozprawa sądowa, której towarzyszyć będzie pikieta wspierająca oskarżonych. Jak apelują jej organizatorzy „Trzy lata temu był wspólny cel, energia i moc! Dziś 6 osób zmaga się z represjami za naszą wspólną sprawę! Za chwilę otrzymają wyroki. Na ich miejscu mogłaby/ mógłby być każda/każdy z nas. Byliśmy tam wszystkie/ wszyscy, ale tylko oni siedzą dzisiaj na ławie oskarżonych. Przyjdźcie dziś pod sąd!”.

Prokuratura twardo broni swego stanowiska w tej sprawie, uważając, że „funkcjonariusze policji podejmowali pilne, mające istotne znaczenie dla ochrony życia i zdrowia decyzje i czynności w dynamicznej i niebezpiecznej sytuacji, jaką jest niewątpliwie konfrontacja z ponad tysięcznym tłumem. Jak również, działali z narażeniem własnego życia i zdrowia w wyjątkowo stresogennej i bezpośrednio zagrażającej życiu, zdrowiu oraz mieniu sytuacji. Należy podkreślić, iż niekontrolowane reakcje tłumu są wyjątkowo niebezpieczne”.

Zupełnie inaczej wydarzenia sprzed trzech lat widzą jego uczestnicy. „Niekontrolowane reakcje tłumu? Widzieliśmy policjantów wybiegający z bramy budynku na św. Marcinie, oddział policjantów w pełnym rynsztunku (hełmy, przyłbice, kamizelki kuloodporne,gaz) jak na walkę z kibolami. Wtargnęli jak tarany w protestujących ludzi na chodniku, biegli rozpychając nas bez słowa, jak cyborgi, a nie ludzie. Czy tak postępuję się z pokojowo nastawionymi demonstrantami?” i dodają, że funkcjonariusze „zaczęli na oślep napierać na zgromadzonych ludzi, bić ich pałkami. Policja rozpyliła także gaz pieprzowy, którego działanie dotknęło bardzo dużą liczbę przypadkowych ludzi”.

Po czyjej stronie stanie sąd? Czyje argumenty przeważą? Kto rzeczywiście ponosi winę za eskalację zdarzeń pod siedzibą PiS? Czy wyrok, który zapadnie, będzie bezstronnym, niezależnym, wolnym od nacisku władzy, stanowiskiem sądu? Już dzisiaj powinniśmy się o tym przekonać.

Analiza Nizinkiewicza niechętna PO, ale przychylna PiS, choć stawiająca na Kosiniaka Kamysza >>>

Przewiduję drogę PSL. Otóż Senat już jest kupiony przez Kaczyńskiego. Gra toczy się o prezydenturę, Kaczyński może poprzeć Kosiniaka Kamysza za cenę kontynuacji IV RP. Fantastyka? PSL robił nie takie wolty.

Kmicic z chesterfieldem

W wieku 13 lat Kasia przeszła przez piekło – przez kilkanaście miesięcy była przetrzymywana, bita i gwałcona przez księdza. Po latach wywalczyła odszkodowanie, jednak zakon złożył skargę kasacyjną do SN. Wyrok zapadnie w grudniu, a w składzie sędziowskim zasiadają sędziowie z nadania neo-KRS. Podpisz petycję – Sędziowie w togach, nie sutannach!

„Domagamy się dla Katarzyny i pozostałych ofiar pedofilii w kościele sprawiedliwych procesów i składów sędziowskich, które zagwarantują bezstronność procesu.

Upolityczniony skład orzekający nie gwarantuje, że Katarzynę spotka sprawiedliwe traktowanie i budzi obawy, że niesprawiedliwym wyrokiem zostanie ukarana za to, że odważyła się mówić o swojej krzywdzie i dochodzić praw na drodze sądowej”,

pisze w petycji do Sądu Najwyższego i Towarzystwa Chrystusowego Agnieszka Ziółkowska, poznańska aktywistka.

Pod petycją podpisało się już ponad 2 tys. osób.

„Inna szkodliwość przestępstwa”

Chodzi o sprawę Katarzyny, którą ksiądz z Towarzystwa Chrystusowego przetrzymywał i gwałcił przez kilkanaście miesięcy, gdy miała 13 lat. Nikt nie reagował…

View original post 2 873 słowa więcej

 

Duda ma swoje xero Kosiniaka-Kamysza

Publicyści i internauci zareagowali na głosy jakoby lider Polskiego Stronnictwa Ludowego – Władysław Kosiniak-Kamysz miał być najlepszym kandydatem opozycji do walki z Andrzejem Dudą w wyborach prezydenckich.

– Dla dobra Polski nie warto poświęcać tak wiele czasu na przepychanki prezydenckie w KO, niekwestionowanym liderem opozycji jest WKK, lider EPP w Polsce. W trybie prawyborów czy wewnętrznej akceptacji WKK będzie najpoważniejszym kandydatem w nadchodzących wyborach prezydenckich – napisał na Twitterze były minister rolnictwa Marek Sawicki (PSL).

– Tylko Kosiniak-Kamysz może odebrać wyborców Andrzejowi Dudzie – przekonywał w studiu Polsat News ludowiec Paweł Bejda.

Kamysz starający się być polityki centrum dodał w mediach społecznościowych post z okazji Dnia Wszystkich Świętych. Kreuje się na polityka bardzo religijnego.

– Niektórzy postanowili poświęcić własną powagę i przekonują, że tylko miły i kościółkowy Kosiniak-Kamysz może zagrozić Dudzie. Lider 8-proc. ugrupowania, na którego z niechęcią patrzą lewicowcy i liberałowie, jest kreowany na zbawcę narodu. Myślałem, że to wybory, a nie kabaret – zareagował publicysta Przemysław Szubartowicz (wiadomo.co).

Tomasz Lis (Newsweek): Niektórzy z niezrozumiałych powodów nie są w stanie zrozumieć, że wybory prezydenckie nie są wyborami ministranta miesiąca, a w związku z tym, że konkurencją dla ministranta nie musi być ministrant.

Piotr Beniuszys (magazyn Liberte!): Kandydatem opozycji w wyborach prezydenckich nie może być ktoś, kto reprezentuje skrajne skrzydło w ramach obozu szerokiej opozycji. Nie może to być ani Zandberg, ani Kosiniak-Kamysz.

Patryk Słowik (Dziennik Gazeta Prawna): Lubię Władysława Kosiniak-Kamysza, ale większość ludzi myśli, że Kosiniak i Kamysz to dwie różne osoby. Oczywiście w kampanii można wiele ugrać przebojowością, dać się poznać, ale nie sądzę, by WKK dawał dodatkowe punktu obozowi antydudowemu w porównaniu z innymi kandydatami

Reakcje internautów:

Kosiniak-Kamysz kandydatem na Prezydenta RP? Hahah. Opozycja widzę daje nam jasny sygnał, że mamy Senat i to wszystko na co nas stać. Kamysz nigdy z Dudą nie wygra. Dlaczego? Bo w dużej mierze wyborcy opozycji nie zagłosują na Kamysza. Także ten, Adrian ma kolejne 5 lat!”.

Prezydent nawiedzony religijnie w tym kraju już jest. Władysław Kosiniak-Kamysz zdecydowanie się z tą świętą Ritą rozpędził. Tylko w czyją stronę? No i jak z klauzulą sumienia u niego? Podpisana?

Pan Kamysz chciał pobić najbardziej gorliwych na pokaz i nie odrzuci języka fanatyzmu religijnego, bo dopiero się rozkręca. Jak on ma być namaszczony na lidera w wyborach prezydenckich, to pierwszy raz, odkąd nabyłem prawa wyborcze, nie wezmę udziału w głosowaniu”.

Duda ma swoje xero – Kosiniaka-Kamysza.

Kmicic z chesterfieldem

Aż dwie trzecie wyborców KO chciałoby jednego opozycyjnego kandydata w I turze wyborów prezydenckich. Lewica i PSL niewiele ustępują w tym entuzjazmie. Analiza wyników wyborczych wskazuje, że to wariant raczej nieracjonalny, ale wyraża marzenie, byśmy „wszyscy razem” odsunęli Dudę od prezydenckiej godności [SONDAŻ OKO.PRESS]

W październikowym sondażu Ipsos badaliśmy pojedynek kilku kandydatów opozycji z Andrzejem Dudą w I turze. Sprawdzaliśmy, kto na opozycji ma największy negatywny elektorat,  co może decydować o wyniku II tury. Ale zapytaliśmy też o inny wariant wyborczy:

Czy wolał(a)by Pan/Pani, żeby opozycja: Koalicja Obywatelska, Lewica oraz Polskie Stronnictwo Ludowe wystawiły w pierwszej turze wyborów prezydenckich w 2020 r. jednego wspólnego kandydata czy też każde z ugrupowań własnego?

Okazało się, że:

  • 44 proc. badanych opowiedziało się za wspólnym kandydatem;
  • 44 proc. stwierdziło, że każde z trzech ugrupowań powinno wystawić swojego kandydata;
  • 12 proc. nie miało zdania.

Wśród kobiet wyraźnie wygrywa koncepcja jednego kandydata/kandydatki w pierwszej turze (50…

View original post 3 006 słów więcej

 

Kosiniak-Kamysz zdradził?

Jak się kupuje senatora. Media: trwają tajne negocjacje PiS z PSL

PiS cały czas szuka większości w Senacie. Polityk PO przyznał, że był sondowany w tej sprawie. Okazuje się, że także z PSL partia Jarosława Kaczyńskiego prowadzi rozmowy w zaciszu gabinetów. Z nieoficjalnych informacji wynika, że ludowcy mieliby dostać stanowisko marszałka Senatu i wejść w koalicję w Sejmie.

Szef PSL Władysław Kosiniak-Kamysz deklaruje, że ręczy za swoich senatorów. Jak jednak ustalił „Newsweek”, PiS już zaczęło rozmowy z PSL. – W każdym razie wysłuchała oferty. A oferta jest taka: marszałek Senatu dla nas, koalicja w Sejmie z PiS, a potem zmiana układu w sejmikach. Jeśli zrobimy koalicję z PiS, będziemy mieć spokój. A potem spółki Skarbu Państwa dla naszych i wpuszczenie PSL do agencji rolnych – mówi tygodnikowi anonimowo polityk PSL. Jako pierwsza o tych ustaleniach pisała Wirtualna Polska.

Powyborcze układanki w Sejmie mają wpływ także na sytuację w PO. Jak pisze „Newsweek”, młodzi politycy ugrupowania domagają się zmiany lidera. Pozycja Grzegorza Schetyny przed styczniowymi wyborami jest zagrożona.

– Nasi wyborcy chcą zmiany pokoleniowej. Od niedzieli dzwonią i mówią: Albo macie jaja i odsuniecie Schetynę od władzy w Platformie, albo się od was odwrócimy – mówi tygodnikowi poseł PO z pokolenia 40-latków.

Okazuje się, że Grzegorz Schetyna w obawie przed rozliczeniami nie przyszedł na posiedzenie klubu parlamentarnego. Politycy twierdzą, że bał się powyborczych rozliczeń. Ani przewodniczący, ani jego współpracownicy nie przyszli także na rozpoczęcie obrad starego Sejmu w sali plenarnej.

Ale, jak wskazuje sondaż Kantaru dla „Wyborczej”, różnimy się diametralnie, gdy mamy wskazać winowajcę: 31 proc. wybiera odpowiedź „dziś to bardziej Prawo i Sprawiedliwość dzieli i skłóca ze sobą Polaków”, 26 proc. sądzi, że to wina opozycji, a najwięcej, 41 proc., uważa, że „jedni i drudzy dzielą Polaków w takim samym stopniu”. Wśród obwiniających PiS dominują zwolennicy KO, wśród obwiniających opozycję znajdują się prawie wyłącznie zwolennicy PiS, a wśród obwiniających obie strony najwięcej jest osób, które… nie głosują w wyborach.

Wygląda więc na to, że żyjemy w społeczeństwie podzielonym nie na dwa, lecz na trzy plemiona podobnej wielkości: zwolenników PiS, zwolenników opozycji oraz „neutralsów”, którzy nie identyfikują się z żadną ze stron i nie głosują.

Kto nas podzielił?

W kręgach Platformy Obywatelskiej krąży teoria, że główna różnica pomiędzy wyborcami PiS a wyborcami PO ma charakter, nomen omen, charakterologiczny. Można ją zaobserwować na ulicach w godzinach szczytu. Jeśli stojący w korku kierowca spokojnie siedzi za kierownicą, to zapewne głosuje na Platformę, a jeśli trąbi, przeklina i wygraża innym uczestnikom ruchu, to zapewne głosuje na PiS.

Obok tej „charakterologicznej” koncepcji podziału na polityczne plemiona funkcjonuje też koncepcja „zaborcza” – wedle której bardziej rozwinięty były zabór pruski głosuje na bardziej „niemiecką” Platformę, a bardziej zacofany były zabór rosyjski na bardziej „rosyjski” PiS. Jest też koncepcja „zwycięzców i przegranych transformacji”, wedle której ci, którzy dobrze wyszli na zmianie ustrojowej, wraz z potomnymi głosują dziś na opozycję, a ci, którzy nie odnaleźli się w brutalnej (szczególnie w latach 90.) gospodarce rynkowej, głosują dziś na PiS.

Pewnego rodzaju syntezą tych koncepcji jest zaś koncepcja „klasowa”, wedle której zwolenników PiS od zwolenników opozycji dzieli przede wszystkim zajmowany szczebel na drabinie klasowej: osoby bogatsze, lepiej wykształcone i mieszkające w większych miastach to w większym stopniu wyborcy opozycji, a gorzej wykształceni i mniej zamożni mieszkańcy wsi głosują raczej na opozycję.

Nasze badanie na pewno potwierdza korelację pomiędzy poziomem zamożności a poparciem dla partii: wśród osób o najniższych dochodach, poniżej 1500 zł miesięcznie na rękę, aż 60 proc. głosuje na PiS, a tylko 23 na KO. Wśród najbogatszych zaś wygrywa Koalicja Obywatelska, biorąc 45 proc., (PiS ma 25 proc.). Lewica najlepszy wynik – 15 proc. – osiąga wśród osób o średniowysokich dochodach (2500-4500 zł).

Wszystkie te koncepcje mają podstawową wadę: narodzin podziału PiS – opozycja dopatrują się w czynnikach historycznych i ekonomicznych. Tymczasem jeszcze kilkanaście lat temu wyborcy PiS i PO wcale nie tworzyli dwóch nielubiących się nawzajem plemion, ba, przecież obie te partie planowały wspólnie utworzyć rząd!

Może więc obecne podziały pomiędzy Polakami są sztucznie wykreowane przez polityków? Postanowiliśmy zapytać o zdanie respondentów w naszym sondażu i okazało się, że w tej sprawie… również jesteśmy podzieleni: 49 proc. uważa, że „to politycy sztucznie dzielą i skłócają ze sobą Polaków”, a 45 proc., że „Polacy są głęboko podzieleni, a politycy po prostu na tym grają”.

Wyniki były mniej więcej podobne wśród różnych elektoratów, choć przekonanie o tym, że to politycy sztucznie dzielą i skłócają ze sobą Polaków, najczęściej występowało wśród zwolenników Lewicy, PSL i Konfederacji. Wyborcy partii „spoza duopolu” najwyraźniej czują, że polaryzacja polityczna jest stymulowana przez polityków dwóch głównych sił, gra bowiem na ich korzyść: w systemie de facto dwupartyjnym mało miejsca zostaje dla sił trzecich.

Znamy się, ale się nie lubimy

 W naszym sondażu zapytaliśmy wyborców PiS i opozycji, czy przyjaźnią się ze sobą nawzajem – znaczna większość, bo aż 67 proc. jednych i drugich, odparła, że wśród ich przyjaciół znajdują się zwolennicy drugiej strony. Nie jesteśmy więc jeszcze całkowicie podzieleni, ale czy się lubimy?

Pozwoliliśmy sobie na mały wybieg: wyborców PiS poprosiliśmy o ocenę zwolenników opozycji i na odwrót. Dzięki temu możemy stwierdzić, że oba plemiona widzą się zasadniczo podobnie i niezbyt dobrze: uważają się nawzajem za „naiwnych”, „egoistycznych”, „kłótliwych” i „pełnych negatywnych emocji”, z tym że w większości wypadków wyborcy opozycji mają bardziej negatywną opinię o wyborcach PiS niż odwrotnie. Jest jeden wyjątek – zwolennicy PiS częściej odpowiadają, że zwolennicy opozycji są „nieuczciwi” niż na odwrót.

Czy chcemy jeszcze ze sobą rozmawiać? Wśród wyborców opozycji niewielka większość (52 proc.) uważa, że „nie warto nawet rozmawiać ze zwolennikami PiS”. Wśród zwolenników PiS jest odwrotnie, 43 proc. się zgadza, a 55 proc. uznaje, że jednak warto rozmawiać ze zwolennikami opozycji.

Wygląda więc na to, że w każdym z tych dwóch plemion około połowy jego członków chce jeszcze rozmawiać z drugą stroną. Mogło być lepiej, mogło być gorzej.

Możemy się spodziewać najgorszego?

Zakończyła się cisza wyborcza. Oto pierwsze, sondażowe wyników wyborów:

PiS – 43,6 proc.

Koalicja Obywatelska – 27,4 proc.

Lewica – 11,9 proc.

PSL – 9,6 proc.

Konfederacja – 6,4 proc.

Inne – 1,1 proc.

Wyniki exit poll Ipsos, źródło: TVN24.

Pracownia IPSOS, która przeprowadza badanie exit poll dla wszystkich stacji telewizyjnych, przedstawia następujący możliwy rozkład głosów w Sejmie.

Prawo i Sprawiedliwość – 239 mandatów

Koalicja Obywatelska – 130 mandatów

Lewica – 43 mandaty

PSL – 34 mandaty

Konfederacja – 13 mandatów

Większość zwykła w Sejmie wynosi 231 mandatów.

Jeśli potwierdzą się wyniki sondażowe, PiS utrzyma większość w Sejmie, choć patrząc na przemawiającego Jarosława Kaczyńskiego w sztabie PiS, dostrzec można było rozczarowanie, że jego partia nie będzie miała większości konstytucyjnej. – „Jeśli wynik sondażowy się utrzyma, przed nami kolejne cztery lata rządzenia, czeka nas refleksja nad tym, co się udało i nad tym, co spowodowało, że pewna część społeczeństwa uznała, że nie należy nas popierać” – stwierdził.

W przemówieniu prezesa PiS – oczywiście nie zabrakło wątków o „wrażych siłach”. – „Mimo wszystko mamy powody do radości, bo mimo tego potężnego frontu przeciwko nam zdołaliśmy wygrać i wszystko wskazuje na to, że to się jednak utrzyma” – mówił Kaczyński.

Lider PO Grzegorz Schetyna zapowiedział współpracę z innymi partiami opozycji demokratycznej. – „To były trudne cztery lata, to nie była równa walka, nie mieliśmy poczucia, że startujemy w uczciwej walce, że przeciwnik stosuje uczciwe metody. Współpraca ugrupowań opozycyjnych to jedyna droga. Wszystko przed nami. Przed nami wybory prezydenckie. Tym wszystkim, którzy marzyli o wielkim zwycięstwie, o dominacji, którzy chcą układać państwo tak, by w nim dobrze było tylko im – chcę im powiedzieć: nie będzie Budapesztu w Warszawie” – stwierdził szef PO.

Po czterech latach do Sejmu wraca Lewica. – „Jarosław Kaczyński ma problem, bo będzie w Sejmie opozycja odważna, której będzie się chciało walczyć o prawa pracownicze, o lepszą ochronę zdrowia. To pierwszy krok do lewicowego rządu po następnych wyborach” – stwierdził Adrian Zandberg, lider Razem. A Robert Biedroń dodał: – „Pokażemy, że Polska może być otwarta, tolerancyjna i nowoczesna, a do tego być państwem dobrobytu. Będziemy konstruktywną opozycją, która każdego dnia będzie pokazywała, że Konstytucja będzie broniona od pierwszego do ostatniego artykułu”.

„Jeżeli te wyniki się potwierdzą, to jest wielki mandat zaufania dla racjonalnego centrum, dla naszych propozycji dla Polski. Stoimy po stronie państwa wolnego, niepodległego, demokratycznego, godnego, który szanuje każdego obywatela, a nie samowładzę” – powiedział szef PSL Władysław Kosiniak-Kamysz.

Zapamiętajcie słowa Kaczyńskiego – To nie jest jeszcze zwycięstwo ostateczne, otrzymaliśmy dużo, ale zasługujemy na więcej! Strach się bać, kolokwialnie mówiąc… On już grozi!

– Jeszcze nie jest jasne, kto będzie miał większość – mówi prof. Jarosław Flis, socjolog z Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Według badania exit poll z godziny 21 dla TVN, TVP i Polsatu poparcie dla poszczególnych komitetów wyborczych wynosi: 43,6 pkt. proc. dla PiS, 27,4 pkt. proc. dla Koalicji Obywatelskiej, 11,9 pkt. proc. dla Lewicy, 9,6 pkt. proc. dla PSL-Koalicji Polskiej i 6,4 pkt. proc. dla Konfederacji.

Ipsos podał też prawdopodobny podział mandatów: 239 dla PiS, 130 dla KO, 43 dla Lewicy, 34 dla PSL-Koalicji Polskiej i 13 dla Konfederacji.

Flis i Machowski: PiS ma tylko 227 mandatów

Prof. Flis, z którym rozmawialiśmy przed godziną 23, przeliczył dane Ipsos wedle własnego wzoru. I wyszło mu, że PiS może liczyć na 227 mandatów, obóz anty-PiS – na 217, a Konfederacja – na 16. – Więc jeszcze nie jest jasne, kto będzie miał większość – komentuje socjolog.

To oznaczałoby klincz, bo ani PiS, ani anty-PiS nie mogłyby samodzielnie stworzyć większościowego rządu. Języczkiem u wagi stałaby się Konfederacja. Na wieczorze wyborczym lider PiS Jarosław Kaczyński studził nastroje.

Podobnie wyliczył mandaty Andrzej Machowski, doktor psychologii w zakresie psychometrii i analityk badań sondażowych. Jego zdaniem wyniki podane przez Ipsos są prawdziwe, ale podział mandatów – już nie. Wyliczył, że PiS ma właśnie 227 posłów, KO – 135, Lewica – 47, PSL-Koalicja Polska – 34, a Konfederacja – 16.

Machowski podkreślił, że model wyliczenia mandatów z uwagi na to, iż nie bierze pod uwagę specyfiki geograficzno-politycznej, może się trochę mylić, ale na pewno nie o 12 posłów w przypadku PiS. W wyborach z 2015 r., w których PiS zdobył 235 mandatów, model przypisał partii Kaczyńskiego 233 miejsca w Sejmie, a np. Nowoczesnej „dał” 31, o trzy więcej niż w rzeczywistości.

Prof. Cześnik: opozycja ma więcej głosów

Rozmawialiśmy też z prof. Mikołajem Cześnikiem, politologiem z Uniwersytetu SWPS i Fundacji Batorego. – Po pierwsze, wysoka frekwencja. W tym roku poszło na wybory o ok. 3 mln osób więcej niż w 2015 r., to z punktu widzenia demokracji sukces. Po drugie, jeśli się doda głosy oddane na KO, PSL i Lewicę to widać, że obóz anty-PiS jest silniejszy niż PiS. Dostał ok. 8,5 mln głosów [PiS niecałe 8 mln] – mówi prof. Cześnik, komentując wyniki. – Po trzecie, jeśli Konfederacja wejdzie do Sejmu, to sprawdzi się najczarniejszy sen Jarosława Kaczyńskiego o obejściu go z prawej flanki. Gdyby PiS nie zdobył powyżej 230 mandatów, to Kaczyński stanie przed diabelską alternatywą, czy dogadywać się z Konfederacją. A w niej są ludzie, którzy są albo twardymi graczami, albo wariatami, a Kaczyński takich nie potrzebuje.

Wg dwóch politologów PIS traci większość. To będzie długa noc.

Socjolożka Elżbieta Korolczuk po ogłoszeniu wyników exit poll: „Ten wynik musi być dla PiS rozczarowaniem. To trudny moment dla Polski. PiS będzie kontynuować politykę transferów, ale gdy sytuacja ekonomiczna nie pozwoli, sięgnie po środki represyjne. Takie ruchy jak Ordo Iuris będą miały większe znaczenie. Dla praw kobiet możemy się spodziewać najgorszego”

Elżbieta Korolczuk: PiS wciąż ma większość, proces gnicia polskiej demokracji będzie trwał. Oczywiście, sytuacja, w której się obudzimy jutro, ma kilka wariantów – w zależności od tego, czy Konfederacja wejdzie czy nie. Ale zasadniczo nie zmieni to sceny politycznej.

Jednocześnie, biorąc pod uwagę ilość transferów pieniężnych dokonanych przez PiS do różnych grup, w tym do takich, które miały znaczenie jeżeli chodzi o mobilizację wyborców, i biorąc pod uwagę ilość pieniędzy, które PiS włożył w kampanię wyborczą, to ten wynik musi być dla nich rozczarowaniem.

Magdalena Chrzczonowicz: Jarosław Kaczyński był bardzo powściągliwy po ogłoszeniu wyników.

To nie jest wynik, którego się spodziewali przy tak wielkich transferach, które już zagrażają stabilizacji ekonomicznej państwa. Trudno dać więcej pieniędzy, a to oznacza żę grupa wyborców, którą można było zachęcić poprawą sytuacji ekonomicznej, już się wyczerpała.

To trudny moment dla Polski. To oznacza, że PiS albo może kontynuować swoją politykę transferów, ale nie wiadomo, czy sytuacja ekonomiczna na to pozwoli, albo sięgać po środki represyjne.

Te wyniki oczywiście ciągle mogą się zmienić. Mówi się, że do tej pory wyniki exit poll niedoszacowywały PiS. Nie wiem, czy po 4 latach tak ciągle jest.

Jak oceniasz wynik lewicy?

Wynik lewicy jest zadowalający – przypomnijmy, że do tej pory lewicy w Sejmie nie było. Lewica miała problem z tożsamością, bo połączenie trzech tak różnych projektów jak Razem SLD i Wiosna, było wyzwaniem.

Lewica nie miała też możliwości finansowych, żeby zrobić dobrą kampanię. Oczywiście, ja oczekiwałam więcej, ale było to myślenie życzeniowe. Biorąc pod uwagę finanse, którymi dysponował PiS – tak zawsze jest w przypadku partii rządzącej, a PiS z tego korzystał dość bezczelnie – nie należało się spodziewać, że nastąpi jakaś zasadnicza zmiana.

Ale istotne jest to, że lewica nie była w stanie przejąć od PiS kwestii socjalnych. Nie wygrano problemu z jakością usług publicznych, katastrofą w służbie zdrowia, sytuacją w edukacji itp. To jest wyzwanie. Lewica musi się zdecydować, który przekaz jest najważniejszy. Moim zdaniem najważniejsze są równość i jakość usług publicznych. To sprawy, które dotyczą nas wszystkich.

Te wybory pokazują dwie rzeczy – nie da się pokonać PiS operując wyłącznie przekazem o zagrożeniu demokracji.  Ale też PiS nie jest w stanie wygrać wyborów wyżej niż te 43-44 proc. i to łącząc politykę pamięci, nacjonalizmu i transferów socjalnych.

Jedni i drudzy osiągnęli limit. Pytanie, kto się określi od nowa.

Co będzie z prawami kobiet?

Będzie fatalnie. Nastąpią kolejne ograniczenia w kwestii aborcji, będzie manipulowanie przy konstytucji. To jest ciągle na tapecie, to jest tak ważna sprawa dla ruchów ultrakonserwatywnych, że oni tego nie odpuszczą.

Wygrana PiS jest dla tych środowisk sygnałem, że trzeba dalej i jeszcze intensywniej o to zabiegać. Takie ruchy jak Ordo Iuris będą miały coraz większe znaczenie. Możemy się spodziewać najgorszego.

Człowiek jednoosobowo trzęsący krajem, dla swoich groźny, przez innych wyśmiewany, podczas kampanii przeistoczył się nagle w troskliwego ojca narodu

Ta kampania wyborcza przeszła do historii. Czy wyniknęło z niej coś istotnego dla Polaków? Co zapisze się w naszej zbiorowej pamięci? Co, oprócz pytań: jak bardzo opłaca się okłamywać elektorat, albo jak kto woli – jak bardzo nie opłaca się mówić wyborcom nieprzyjemnej prawdy? W mojej pamięci pozostanie wiele obrazków i zdarzeń, które nadają owej elekcji niepowtarzalny rys, precedensowy w historii polskiej demokracji.

Jeśli pominąć pierwsze po wojnie sfałszowane wybory nigdy dotąd nie byliśmy świadkami tak wielkiej desperacji obozu władzy, która użyła całego aparatu państwa, by nie przegrać. Rządowe media bez żenady kolportowały kłamstwa i plotki dyskredytujące opozycję. Służby specjalne cichcem donosiły zaufanym pseudodziennikarzom podrasowane szczegóły z życiorysów kandydatów koalicji. Rządowe szczujnie prześcigały się w fabrykowaniu rzekomych wypowiedzi i cytowaniu wydzieranych z kontekstu wypowiedzi, które miały kompromitować ludzi z opozycji. Dyspozycyjna prokuratura nie nadążała z preparowaniem formalnych i werbalnych zarzutów, a przedstawiciele władz straszyli zagrożeniami, które akurat w okresie przedwyborczym jakby się zmówiły, by zawisnąć nad głowami Polaków.

Z tej wyborczej batalii na zawsze zapamiętam zakłamane twarze funkcjonariuszy partyjnych, zapewniających mnie żarliwie, że nie śpią, nie jedzą, tylko furt myślą o moim losie i o dobru Ojczyzny, matki naszej. Zapamiętam na zawsze tego sztukmistrza, który przed kamerą był zatroskanym mężem stanu i miał łzy w oczach mówiąc o dramatycznych zakrętach polskiej historii, a po minucie, gdy tylko zszedł z wizji, potrafił przepoczwarzyć się w podchmielonego birbanta, rechoczącego z chamskiego dowcipu partyjnego kolesia. Nie zapomnę głupio zaskoczonej miny premiera, któremu pokazano oficjalną statystykę, gdzie stało jak byk, że jednak mamy w kraju ludzi żyjących poniżej absolutnego minimum socjalnego i że przybywa ich w zastraszającym tempie. I jeszcze utrwaliło mi się w pamięci wstrząsające przemówienie najważniejszej osobistości kraju, który najpierw długo mnie obrażał, potem jeszcze dłużej apelował do moich patriotycznych uczuć (które wyrażać się powinny poparciem dla programu jego partii), a w końcu wezwał mnie do ratowania ojczyzny, co to właśnie stanęła przed straszliwymi historycznymi zagrożeniami.

W tej kampanii wiele było podobnych wezwań, apeli i ostrzeżeń. Ostrzegano mnie przed straszliwą katastrofą w przypadku, gdy wybory wygra „ulica”.  Ostrzegano Polaków przed zakamuflowanymi wysłannikami wrażych sił, którzy za obce pieniądze planują wprowadzić w Polsce niepolskie porządki i niemoralny ład moralny. Ostrzegano cały świat, by nie mieszał się w sprawy, które „we własnym domu” rozwiązywać może wyłącznie demokratycznie wybrana władza.  Prym wiodła tutaj opanowana przez wiodącą partię telewizja publiczna, sterowana przez króla cyników, o którym mówiło się podczas kampanii, że kłamie nawet przez sen.

Na ulicach widać było od razu, kto ma władzę, pieniądze i prawo zawieszania plakatów i ulotek w najlepszych miejscach. Plakaty kandydatów opozycji były masowo zrywane, zachlapywane i uzupełniane swastyką albo gwiazdą Dawida. Dziennikarze nie kryli rozbawienia, gdy na konferencji prasowej minister od spraw wewnętrznych opisywał niebywałe trudy ścigania „całkowicie nieznanych sprawców” tych przedwyborczych ekscesów.

Nigdy nie zapomnę niezwykłej mieszanki niepokoju i nadziei, niepowtarzalnie rozedrganej atmosfery towarzyszącej tym wyborom. Na spotkaniach kłębiły się obietnice i zwoje kiełbasy wyborczej. Sondaże nie były pomyślne, ale może jednak… Dla jednych zwycięstwo oznaczało nowy początek, dla drugich koniec całej epoki. Człowiek jednoosobowo trzęsący krajem, dla swoich groźny, przez innych wyśmiewany, podczas kampanii przeistoczył się nagle w troskliwego ojca narodu, zapewniającego, że jedynym celem jego rządów i rządów jego partii jest zaprowadzenie w Polsce porządku, bo takie jest mickiewiczowskie zadanie, bo „przed ucztą potrzeba dom oczyścić ze śmieci”. Podczas kampanii pochowali się gdzieś najbardziej znienawidzeni, na pierwszy plan wysunięto młodszych, których nauczono klepać przygotowane dla nich formułki i uśmiechać się radośnie. Na scenie politycznej tłoczyli się nieznani dotąd ludzie, a za kulisami znani demiurgowie pociągali za sznurki i zarządzali efektami specjalnymi, siejąc entuzjazm, zwątpienie, nadzieję, ale głównie strach. Ktoś gdzieś zobaczył schowaną w jakimś zakamarku gotową urnę na wymianę, wypełnioną odpowiednio skreślonymi kartami. W popularnym kabarecie znany artysta prognozował wyniki: – Głosowali jak chcieli, a wybrali kogo trzeba! Sondaże wskazywały dużą przewagę rządzących – na zewnątrz buńczucznych i pewnych siebie, a w środku rozbieganych, nerwowych i napastliwych.

Mówiło się o jedynej, może nawet ostatniej szansie pokonania okupantów, którzy zabrali nam Polskę. Bo dziś jeszcze stać nas na masowe protesty, bo jeszcze teraz rządzący muszą się liczyć z opinią Europy i świata, bo w tych wyborach obserwatorzy i mężowie zaufania z opozycji patrzeć im będą na ręce. Ale kiedy rządząca partia wygra wybory, to z pomocą własnej krajowej komisji wyborczej, własnych komisarzy, własnej administracji i własnych sędziów wygrywać już może zawsze. Przez lata mataczenia i manipulowania prawem zdobyła przecież wystarczającą wprawę, by nigdy już nie przegrać…

Skończyła się ta kampania. Przyszedł czas wyborów. A następnego dnia okazało się, że wygraliśmy wszystko, co było do wygrania. Kiedy ogłoszono pierwsze wyniki okazało się, że zwyciężyła solidarność przez duże i małe „S”. Dzisiaj, po 30 latach trudnej wędrówki, wróciliśmy do początku drogi. Zapamiętana zostanie Polska z tamtych i tych ostatnich wyborów – pęknięta na pół i trudna do sklejenia, bo wciąż rozdrapywana przez ludzi przekonanych, że są nieśmiertelni i że tak, jak jest, będzie zawsze – ludzi bez świadomości, że największym błędem politycznym jest uwierzenie własnej propagandzie.

Andrzej Karmiński

Podczas wieczoru wyborczego „Wyborczej Trójmiasto” w hotelu Hilton w Gdańsku prezydent miasta Aleksandra Dulkiewicz podsumowała wstępne wyniki wyborów parlamentarnych 2019. – PiS nie uzyskał konstytucyjnej większości, powinniśmy poczekać też na wyniki wyborów do Senatu – mówiła Dulkiewicz.

Prezydent Gdańska Aleksandra Dulkiewicz wskazywała podczas wieczoru wyborczego „Wyborczej Trójmiasto”, że wyniki wyborów nie są dla niej i mieszkańców Gdańska satysfakcjonujące. – Będzie trudno, ale każdy obywatel i obywatelka powinien zastanowić się, co sam może zrobić, żeby już od jutra dalej dbać o demokrację w Polsce – mówiła prezydent Dulkiewicz. – Na pewno obecna sytuacja nie jest prosta, co widać choćby na przykładzie naszego samorządu i tego, co się działo w ostatnich latach.

Zdaniem prezydent samorządy w całej Polsce będą cierpieć coraz bardziej, bo wydatki na edukację rosną, a finansują je głównie gminy.

– Do tego już w sierpniu wejdą w życie przepisy, które zwolnią z podatków osoby do 26. roku życia, co przełoży się na wielomilionowe straty w budżetach miast – mówiła Dulkiewicz. – Może dojść do sytuacji, w której władzom miast zabraknie pieniędzy czy to na oświetlanie ulic, czy choćby usuwanie odpadków. To jest właśnie polityka PiS, która polega w dużej mierze na wykrwawianiu samorządów.

Dulkiewicz nawiązała też do frekwencji, która o godz. 17 wynosiła w Gdańsku nieco ponad 49 procent. – To bardzo dobry wynik, który jeszcze wzrośnie. Należy się z tego cieszyć, tak jak i cieszyłby się z niego prezydent Paweł Adamowicz.

Wyniki wyborcze exit polls. Szambo wybiło

Opozycjo, nie pozwól Targowicy pisowskiej rozwalać Polski

PiS będzie się świetnie bawić, patrząc, jak PO, PSL, SLD, Wiosna i Razem walczą o tę samą pulę 30 proc. głosów, zostawiając całą resztę PiS-owi”. Tymczasem „sztuką w podziale na trzy odrębne listy jest to, żeby znaleźć sposób na powiększenie tej puli 30 proc. głosów o 10, 20, a może nawet więcej procent”

W wywiadzie udzielonym portalowi gazeta.pl dr Olgierd Annusewicz, politolog i ekspert od marketingu politycznego z Ośrodka Analiz Politologicznych UW przestrzega: politycy opozycji „powinni przestać używać słowa „LGBT” i znaleźć inne słowo, przy pomocy którego odwoływaliby się do tej kwestii”. Dlaczego? Zdaniem naukowca, w kwestii środowisk LGBT Prawo i Sprawiedliwość zawłaszczył sposób mówienia o mniejszościach seksualnych.

Rzeczywiście, od kilku dni głównym tematem politycznych dyskusji są naklejki „Strefa wolna od LGBT” autorstwa „Gazety Polskiej” i zamieszki na Marszu Równości w Białymstoku. „Dla opozycji to sytuacji potencjalnie niezwykle groźna” – stwierdza rozmówca. Dlaczego?

Zasadniczo dlatego, że takie światopoglądowe tematy „są dla ludzi łatwiejsze do zrozumienia, łatwiej opowiedzieć się za albo przeciw”, tymczasem właśnie one po prostu osłabiają opozycję. Zdaniem Annusiewicza. „Politykowi, który aspiruje do roli lidera bardzo szerokiego politycznie obozu, a kimś takim jest Grzegorz Schetyna, bardzo trudno dawać jasne komunikaty w sprawach światopoglądowych, bo musi wciąż uważać, żeby nie zniechęcić do siebie żadnego ze „skrzydeł” – konserwatywnego ani lewicowego. To sprawia, że Koalicja Obywatelska w kampanii czuje i będzie się czuć znacznie mniej wygodnie od PiS-u”. Dlatego otoczenie Jarosława Kaczyńskiego kwestię LGBT grzeje, jak tylko może.

Fakt, że Grzegorz Schetyna zdystansował się względem Marszu Równości i od planowanego marszu przeciw przemocy (słowami: „Nie będziemy wpisywać się w grę i scenariusz przygotowany na Nowogrodzkiej. Dzisiaj PiS z tych demonstracji i spraw mniejszości chce zrobić główny wątek kampanii wyborczej. Tak nie jest”), rozmówca portalu wyjaśnia poprzez wskazanie różnic w sytuacji KO i formacji lewicowych (Wiosny, Razem czy SLD). O ile dla tych drugich sprawy LGBT są „w 100 proc. zgodne z programowo-politycznym DNA tych partii i ich wyborców”ale „blok lewicowy nie aspiruje do bycia formacją na miarę 30 proc. głosów w wyborach”. Dlatego to Koalicja Obywatelska „musi ważyć racje przy każdej tego typu sytuacji”. Poza tym – podkreśla Annusiewicz – „dzisiaj wyborcy nie oczekują od polityków zaangażowania w obyczajowe wojenki. Nastroje są zupełnie inne”.

Na pytanie – czego zatem oczekują? – politolog odpowiada, że pragmatycznych polityków, rozwiązujących ich problemy – np. naprawy służby zdrowia czy okiełznanie chaosu w oświacie. Tymczasem opozycja „skupia się na tematach, które w żaden sposób nie dają szansy na poszerzenie elektoratu”, a tym samym czasie „PiS zwiększa poparcie”.  Istnieje ryzyko, że opozycję czeka „wzajemna rywalizacja o ten sam elektorat. PiS będzie się świetnie bawić, patrząc, jak PO, PSL, SLD, Wiosna i Razem walczą o tę samą pulę 30 proc. głosów, zostawiając całą resztę PiS-owi”. Tymczasem sztuką w podziale na trzy odrębne listy jest to, żeby znaleźć sposób na powiększenie tej puli 30 proc. głosów o 10, 20, a może nawet więcej procent” – podkreśla AnnusiewiczPrzy czym podział ów sprawił, że kwestie światopoglądowe są mniej „szkodliwe”, bo każda jest dla innego elektoratu.

Dr Annusiewicz zwraca uwagę na jeszcze jeden aspekt sprawy. Otóż jego zdaniem w polskiej polityce od dawna kwestie światopoglądowe służyły do mobilizacji elektoratu – i w ostatniej euro kampanii wyraźnie było to widać. Dlatego w jego opinii opozycja powinna słowa „LGBT” czymś zastąpić. „Mnie na gorąco przychodzą do głowy np. „wolność” albo „sprawiedliwość”. To musi być coś nacechowanego pozytywnie, bo walcząc z niekorzystnym dla siebie ramowaniem języka opozycja nie może powielać ramy, która jej szkodzi. Musi wykreować własną ramę i doprowadzić do tego, żeby w debacie publicznej dziennikarze, komentatorzy, publicyści czy inni politycy posługiwali się tą ramą. Dlatego opozycja powinna przestać bronić LGBT, tylko zająć się promowaniem wolności, równości, sprawiedliwości etc” – stwierdził rozmówca portalu.

Podaje jeszcze jeden istotny argument. Jak wyjaśnia, „zwrotu „ideologia LGBT” użyłem celowo, bo pokazuje on proces tzw. ramowania języka, którego dokonują w tej kadencji rządzący. „Ideologia” jest słowem w języku potocznym nacechowanym negatywnie, więc jeśli ktoś nie wie, czym dokładnie jest LGBT, ta „ideologia” obciąża je i wydźwięk całości jest pejoratywny. Powtarzane wystarczająco często, utrwala się w społecznej świadomości. Zwłaszcza, jeśli opozycja przyjmuje ten język i na własne życzenie pozwala się w ten sposób ogrywać na płaszczyźnie komunikacyjnej” – przestrzega dr Annusiewicz.

W finale rozmowy politolog podkreślił tez pozytywy. Wyraził bowiem „słowa uznania dla Koalicji Obywatelskiej za wyciągnięcie i nagłośnienie wątków edukacyjno-zdrowotnych. Nawet jeśli PiS na razie jakoś daje sobie z tym radę, to zdiagnozowanie realnych problemów obywateli jest kluczowe w każdej kampanii i walce o władzę”. Jego zdaniem spore szanse na zdobycie poparcia daje wiec konkretna „szóstka Schetyny”. Czy tak będzie rzeczywiście, pokażą jesienne wybory.

PiS to Targowica, co jednak z opozycją? Walczy między sobą i pozwala Targowicy rozwalać Polskę.

Kmicic z chesterfieldem

Prokuratura po raz kolejny chce, by tłumaczka Donalda Tuska stawiła się na przesłuchanie w sprawie tzw. zdrady dyplomatycznej.

Magdalena Fitas – Dukaczewska tłumaczyła rozmowę Donalda Tuska z Władimirem Putinem po katastrofie smoleńskiej. Jej klientami byli też inni premierzy i prezydenci m. in. Aleksander Kwaśniewski czy Bronisław Komorowski, miała też dostęp do najwyższych stopniem tajemnic NATO i Unii Europejskiej.

Na pierwsze przesłuchanie została wezwana pod koniec 2018 roku, ale odmówiła złożenia zeznań ze względu na tajemnicę zawodową. Prokuratura zwolniła ją z tego obowiązku, ale w marcu 2019 roku są uchylił postanowienie. Bartosz Biernat z prokuratury krajowej zapowiadał wówczas, że postanowienie będzie prawdopodobnie ponowione. – Sąd nie zabronił prokuraturze zwolnienia tłumaczki z tajemnicy, a tylko uchylił to konkretne zwolnienie ze względu na jego uzasadnienie – stwierdził. Teraz prokuratura chce ponownie wezwać Fitas – Dukaczewską na przesłuchanie w sprawie Donalda Tuska.

Prokuratura znowu chce przesłuchać tłumaczkę premierów i prezydentów Magdę Fitas Dukaczewską. Wydano…

View original post 1 885 słów więcej

 

Westerplatte jest polskie, a nie pisowskie

Wczoraj byliśmy świadkami kolejnego etapu procesu legislacyjnego, który ma doprowadzić, by to miejsce [Westerplatte] zostało przejęte przez państwo polskie. Nie byłoby w tym pewnie nic złego, gdybyśmy wszyscy wspólnie, przy jednym stole ustalili, jak ma wyglądać pamięć tego miejsca. Za naszymi plecami napis „Nigdy więcej wojny”. Nie wiem, czy on tu zostanie nie wiemy, podobnie jak nie wiemy, czy zostanie pomnik, ale wiemy jedno, że metodami siłowymi, bo za takie należy uznać specustawę, państwo, które mieni się państwem polskim, ale jest de facto państwem jednej siły politycznej, chce wykorzystywać pamięć historyczną do bardzo konkretnego interesu politycznego. To boli. To bardzo smutne” – mówiła na konferencji prasowej na Westerplatte prezydent Gdańska Aleksandra Dulkiewicz. 

Dulkiewicz: Czemu ma służyć dzielenie Polaków, jątrzenie, takie mówienie o Gdańsku? Mam nadzieję, że sejmowa większość, minister kultury i premier wezmą odpowiedzialność za to, jak niszczą polską wspólnotę

Mogę zadać publicznie pytanie, czemu ma służyć takie dzielenie Polaków, jątrzenie, takie mówienie o Gdańsku? Mam nadzieję, że ci, którzy biorą odpowiedzialność za swoje decyzje, dzisiaj większość sejmowa, ale także minister kultury, wezmą odpowiedzialność za to, jak dzielą polskie społeczeństwo i jak niszczą polską wspólnotę” – mówiła na Westerplatte Dulkiewicz.

Dulkiewicz zapowiada pozew przeciwko tygodnikowi „Sieci Prawdy” za okładkę i artykuł „Czy Gdańsk chce do Niemiec?”

Jeden z tygodników, który opublikował kłamliwy materiał nt. gdańszczanek i gdańszczan, który mija się wielokrotnie z prawdą, który podważa nasze przywiązanie do polskości, a który czerpie najwięcej korzyści ze spółek skarbu państwa, w ostatnich 5 latach to jest kilkadziesiąt milionów złotych. Dzisiaj miasto Gdańsk występuje na drogę prawną. W pierwszy etapie będziemy żądać sprostowania oczywistych nieprawd” – mówiła Dulkiewicz. 

Schetyna: Naszym pierwszym wyborem jest PSL, ale koalicja istnieje i jesteśmy gotowi do tego, żeby wejść z nią intensywnie w kampanię wyborczą, licząc na to, że PSL dołączy

– Chcę bardzo wyraźnie powiedzieć. Naszym pierwszym wyborem jest Polskie Stronnictwo Ludowe. Ale też bardzo wyraźnie chcę powiedzieć, że koalicja istnieje i będzie istniała i jesteśmy gotowi do tego, żeby wejść z nią intensywnie w kampanię wyborczą, licząc na to, że dołączy, podejmie współpracę z nami Polskie Stronnictwo Ludowe – mówił Grzegorz Schetyna podczas konferencji prasowej.

Biedroń: Apeluję do prezesa PSL-u, żeby jak najszybciej zakończył rozdzieranie szat i usiadł do stołu, szczególnie, że to jest rozsądny facet

Dziwię się, że Władysław Kosiniak-Kamysz boi się Wiosny, SLD czy Zielonych. On był w koalicji z SLD, gdzie była Joanna Senyszyn, Izabela Jaruga-Nowacka, które walczyły o równouprawnienie kobiet i mężczyzn, o prawa LGBT, o prawo do przerywania ciąży i wtedy to nie przeszkadzało. Apeluję do prezesa PSL-u, żeby jak najszybciej zakończył rozdzieranie szat i usiadł do stołu, żebyśmy byli w stanie ze sobą rozmawiać, szczególnie, że to jest rozsądny facet” – mówił w rozmowie z Jackiem Żakowskim w Poranku Radia TOK FM lider Wiosny, europoseł Robert Biedroń.

Więcej >>>

PiS docenia Rosję

MSZ odwraca kota ogonem

Bez względu na to, co Państwo przeczytają w komunikatach szofera MSZ Jacka Czaputowicza — tak właśnie polski rząd postąpił podczas debaty nad przywróceniem Rosji prawa głosu w Radzie Europy. Jednak obok rządowych komunikatów w tej sprawie trudno zostać obojętnym. Dlatego dziennikarze Onetu tłumaczą krok po kroku, jak MSZ probuje w tej sprawie odwracać kota ogonem.

Rosja to wciąż kraj nieobliczalny

Może rząd toczył z Rosją jakąś grę, która okazała się nieudana? Jeśli tak, to specjalizujący się w sprawach Wschodu reporter Onetu Marcin Wyrwał nie pozostawia złudzeń: Rosja to wciąż kraj nieobliczalny, który nie dba o bezpieczeństwo własnych obywateli oraz sąsiadujących krajów.

Nie zmieniło się to od czasów Czarnobyla.

Putin u papieża

A Władimir Putin znów u Franciszka. Papieże zawsze spotykali się z satrapami, taka jest polityka, także watykańska. Ale rozbroił mnie watykański sekretarz stanu kardynał Pietro Parolin, który powiedział przed przyjazdem Putina: „Prezydent Rosji uważa się za człowieka religijnego, a zatem myślę, że uznaje w papieżu ucieleśnienie wartości, które uważa za ważne w swoim życiu”.

W istocie, daje temu świadectwo od rana do nocy.

Wizyta Władimira Putina u papieża Franciszka

Ludowcy zabierają posłów Platformie

Już jutro PSL ma ogłosić, czy wystartuje w wyborach samodzielnie, czy w koalicji z Platformą. Biorąc pod uwagę, że ludowcy właśnie podebrali Platformie dwóch posłów (w tym byłego ministra), to możliwości są dwie. Albo ludowcy w negocjacyjnym amoku idą na całość, albo też po prostu wszelkie negocjacje są już zerwane.

PSL zabiera posłów Platformie Obywatelskiej i .N

Miał być drugim Komendą, ale prokuratura zmieniła zdanie

Prokuratura, która jeszcze niedawno domagała się uniewinnienia Arkadiusza Kraski, w ostatniej chwili zmieniła swoje stanowisko. Do Sądu Najwyższego wpłynął właśnie wniosek, aby sprawa podwójnego zabójstwa sprzed dwudziestu lat została rozpatrzona ponownie, ale przy zachowaniu przez Kraskę statusu podejrzanego.

Zwrot w sprawie Arkadiusza Kraski. Uniewinnienie stoi pod znakiem zapytania

Niewiele zostało z pomocy frankowiczom

To wyrzut sumienia obozu władzy. W kampanii 2015 r. PiS obiecywało pomoc frankowiczom, włącznie z przewalutowaniem ich kredytów. Prace nad projektem ciągnęły się latami, a kiedy wreszcie został uchwalony, to w niczym nie przypomina wyborczych obietnic.

Czy to zaszkodzi PiS? Nie sądzę. Innymi transferami socjalnymi obóz władzy złagodził wściekłość frankowiczów, a i notowania szwajcarskiej waluty się ustabilizowały, co wpływa na raty kredytów.

Sejm uchwalił ustawę frankową

Jarosław Kaczyński to ma szczęście, zabił mu się brat, a on się na tym wybił i sięgnął po zamordyzm.

Kmicic z chesterfieldem

„Skarga do Trybunału w Hadze zwrotu wraku Tu 154 miała być złożona w lutym 2017. Tak zapowiadał min. Waszczykowski. Ustaliłem, że skargi nie złożyli mimo, że jest gotowa. MSZ przerzuca decyzję na „Radę Ministrów”. Premier Morawiecki nic nie wie i odmawia odp. pod absurdalnymi powodami” – napisał na Twitterze Krzysztof Brejza. Poseł PO publikuje pismo, które otrzymał z Kancelarii Premiera.

Brejza domagał się odpowiedzi w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wcześniej poseł PO usiłował się dowiedzieć, co dzieje się ze skargą w Ministerstwie Spraw Zagranicznych.

Resort odpisał, że „trwają analizy” i odesłał Brejzę do Kancelarii Morawieckiego, twierdząc, że decyzja w tej sprawie „należy do Rady Ministrów”. Tomasz Matynia z Centrum Informacyjnego Rządu stwierdził, że KPRM „nie posiada wnioskowanych informacji”.

„Ciekawe, jaki byłby do tego komentarz „szeregowego posła” – czyżby starania o odzyskanie wraku były poza jego punktem zainteresowań?”; – „Stara dobra sowiecka spychologia… od razu widać skąd biorą…

View original post 1 307 słów więcej